Mostowa 5/12,
Poznań, Poland,
61-854
The studio
of Sergey Shabohin
shabohin.organd the migrant queer community in Poznań
The office of the Kalektar platformkalektar.org
shabohin.organd the migrant queer community in Poznań
The office of the Kalektar platformkalektar.org
Past Events
Festival
October 2 – 4, 2026
Gossip
Exhibition in the Gray Mandorla Studio:
Karol Radziszewski: QAI/BY
Curator: Sergey Shabohin
October 2 – 4, 2026
Gossip
Solo Exhibitions
May 26 – June 15, 2026
May 26 – June 15, 2026
Hera, Love and Kiss
Artists: Gera Lowkis with partisipation: Aleksandr Adamow, Dura, Tasza Katsuba, Alexey Lunev, Sergey Shabohin
Curators: Sergey Shabohin
Two Group Exhibitions
24 April – 16 May 2026
24 April – 16 May 2026
Frottage
Places: Barbara Baryżewska Studio and Gray Mandorla Studio
Artists: Anastasiia Budnikova, Andrii Dostliev, Lia Dostlieva, Dura, Danylo Heorhiiev, Tasha Katsuba, Dmytro Krasnyi, Denys Kulikov, Gera Lowkis, Alexey Lunev, Volha Maslouskaja, Dmytro Mykytenko, Lada Nakonechna and Sergii Sabakar, Vlada Ralko, Sergey Shabohin, Vitalii Shupliak, Olha Skliarska, Raman Tratsiuk, Anton Varga
Curators: Andrii Dostliev and Sergey Shabohin
Group Exhibition
4 July 2025 – 30 January 2026
4 July 2025 – 30 January 2026
Family as a Choice
Participants: Nastya Amelina & Mikita Bubashkin, Volha Arkhipava, Anna Chistoserdova, Marina Dashuk, Andrii Dostliev, Lia Dostlieva, Stefan & Joanna Ficner, Mikita Iłinczyk, Iryna Khalalovich, Olek Jager, Valentina Kiselyova, Alexey Lunev, Leanid Marozau, Volha Maslouskaya, Georgy Minets, Pavel Mogucki, Ekaterina Patsovskaya, Pavel Preobrazhensky, Segey Shabohin, Olga Strizhniova, Krzysztof Strozyna, Raman Tratsiuk, Katarzyna Wojtczak, Taisiya Zabelova, Natallia Zdanevich
Curators: Andrii Dostliev and Sergey Shabohin
26 November 2024 – 24 June 2025
Alexey Lunev and Sergey Shabohin: Dzirka Slavy
13–30 August 2024
Andrei Dureika: + +
With works by Alexey Lunev and Sergey Shabohin
Curator: Sergey Shabohin
26 April 2024
Volha Maslouskaya: Postcards from Homeland
Curator: Sergey Shabohin
1 – 30 December 2023
Kalektar Residence: Tasha Katsuba
Presentation: 14 December 2023 / 18:00 / MY barCurator: Sergey Shabohin
15 November – 15 December 2023
Kalektar Residence: Antonina Slobodchikova
Presentation: 16 November 2023 / 18:00 / MY bar
Curator: Sergey Shabohin
1 November – 31 December 2023
PerspAKTIV residence program: Kirill Diomchev
Organisator: Arsenal Municipal Gallery
Final exhibition: Permanent Liberation / 1–17 December 2023 / Arsenal Municipal Gallery
10 September – 10 October 2023
Kalektar Residence: Kirill Masheka
Berlin and Poznan
Presentation: 6 October 2023 / 17:00 / Domie
Curator: Sergey Shabohin
1 October 2022 – 31 January 2023
PerspAKTIV residence program: Volha Arkhipava
Presentation: 11 October 2022 / 18:00 / Domie
Curator: Sergey Shabohin
1 October – 31 December 2022
PerspAKTIV residence program: Alexey Lunev
Presentation: 5 October 2022 / 18:00 / Domie
Curator: Sergey Shabohin
18 December 2021 – 21 December 2022
Gray Mandorla Manifest
Artists: Raman Aksionau, Harutyun Alpetyan, Andrey Anro, A.R.Ch., Agata Awruk, Babi Badalov, Rufina Bazlova, Yevgenia Belorusets, Anatoly Belov, Yuriy Biley, Bouillon Group, Dasha Buben, Aleksandra Czerniawska, Lena Davidovich, Vasya Dmytryk, Andrii Dostliev, Lia Dostlieva, Andrei Dureika, Daniil Galkin, Zhanna Gladko, Aliaksei Goubarev, Janna Grak, Paweł Grześ, Mikhail Gulin, Uladzimir Hramovich, Oleg Ivchenko (Yozm-Yozm), Nikita Kadan (with Karolina Zajaczkowska), Zhanna Kadyrova, Nikolay Karabinovych, Aleksei Kazantsev, Alexander Kazello, Olga Kirillova, Sergey Kiryuschenko, Artur Klinau, Yulia Krivich, Tasya Krougovykh, Yuriy Kruchak, Yana Kuchynskaya, Yuri Leiderman, Andrei Loginov, Alexey Lunev, Marko Mäetamm, Volha Maslouskaya, Paweł Matyszewski, Semyon Motolyanets, Lada Nakonechna, Marina Naprushkina, Nikolay Oleynikov, Vasilisa Palianina, Petr Pavlensky, Dan Perjovschi, Ghenadie Popescu, Karol Radziszewski, Vlada Ralko, Nastya Ryabova, Oleksandr Rojtburd (courtesy of Cyrill Lipatov), Ala Savasheviсh, Igor Savchenko, Eugene Shadko, Jana Shostak, Aleksandra Ska, Aliaxey Talstou, Slavs and Tatars, Antonina Slobodchikova, Anna Sokolova, Tamara Sokolova, Olia Sosnovskaya, Igor Tishin, Raman Tratsiuk, Marek Wodzisławski, Oleg Yushko, Alesia Zhitkevich
Curator: Sergey Shabohin
Info
Taisiya Zabelova
Triptych / Photoneuroinstallation
Support: A Revision, 2025
Taisiya Zabelova
Tryptyk / fotoneuroinstalacja Oparcie: rewizja, 2025
Таісія Забелава
Трыпціх / фотанеўраінсталяцыя Апора: перагляд, 2025
A childhood memory of a rather simple and everyday moment, as a response to the thought of what chosen family means to me.
I’m three. She comes to me every week — my second mother.
She teaches me how to play the piano.
She stacks endless volumes beneath my feet and on the seat so that I can play one, two notes.
This work is part of a triptych — a personal story, a reconstruction of a gesture that is tender and nearly invisible, becoming a metaphor for the architecture of relationships, for choosing a family scenario. A chosen family offers emotional safety to those whose difference is seen and accepted — not reshaped to fit the norm, but gently supported with volumes of knowledge, care, and time, building a platform for one's unique development.
Wspomnienie z dzieciństwa o dość prostym, codziennym momencie — jako odpowiedź na pytanie, czym dla mnie jest wybrana rodzina.
Mam trzy lata. Przychodzi do mnie co tydzień — moja druga mama.
Uczy mnie grać na pianinie.
Podkłada pod nogi i pod siedzisko niezliczone tomy, żebym mogła zagrać jeden, dwa dźwięki.
Ta praca jest częścią tryptyku — osobistą historią, rekonstrukcją gestu czułego i niemal niewidocznego, który staje się metaforą architektury relacji, wyboru scenariusza rodziny. Wybrana rodzina daje poczucie emocjonalnego bezpieczeństwa temu, kto zostaje zauważony w swojej inności i przyjęty — nie przekształcany zgodnie z normami, lecz cierpliwie wspierany tomami wiedzy, troski i czasu, tworzącymi platformę dla unikalnego rozwoju.
Успамін з дзяцінства пра даволі просты, побытавы момант — як адказ на пытанне, што для мяне значыць выбраная сям’я.
Мне тры. Яна прыходзіць да мяне кожны тыдзень — мая другая мама.
Яна вучыць мяне іграць на фартэпіяна.
Яна падкладае бясконцыя тамы пад ногі і на крэсла, каб я магла сыграць адну, дзве ноты.
Гэтая праца — частка трыпціха, асабістая гісторыя, рэканструкцыя жэсту пяшчотнага і амаль нябачнага, які перадаецца як метафара архітэктуры стасункаў, выбару сцэнара сям’і. Выбраная сям’я дае эмацыйную бяспеку таму, хто адрозніваецца і прыняты — не перарабляецца пад нормы, а цярпліва падтрымліваецца тамамі ведаў, клопату і часу, ствараючы платформу для твайго ўнікальнага развіцця.
And then came fear and exposure, racism, vulnerability, and loneliness — which seems to have started in the womb, when my mother was summoned by the KGB and threatened for being with a foreigner.
Are you not afraid
that something might happen to you?
I’m afraid to be seen.
It’s not safe.
A potem przyszło dużo strachu i braku ochrony, rasizmu, wrażliwości i samotności —
która, jak się zdaje, zaczęła się już w łonie matki, kiedy mama była wzywana przez KGB i zastraszana za związek z cudzoziemcem.
Nie boi się pani,że coś się pani stanie?
Boję się ujawniać.
To nie jest bezpieczne.
А далей было шмат страху і безабароннасці, расізму, уразлівасці і адзіноты,
якая, здаецца, пачалася яшчэ ва ўлонні, калі маму выклікалі ў КГБ і пагражалі за сувязь з замежнікам.
Вы не баіцеся,
што з вамі нешта здарыцца?
Я баюся праяўляцца.
Гэта небяспечна.
The third piece is a continuation and response to the second.
A change of surname as a change in sound — phonetics woven in like a coded mantra.
A change of surname as the severing of ancestral thread, biological power.
I didn’t change it immediately,
but it was a conscious decision, not tied to social norms,
rather a form of personal transformation, the crafting of a new identity,
a choice to belong to qualities I was growing toward.
It became a kind of initiatory ritual.
Now I step to the board.
The transformation came
from choosing a new protective system.
Now I’m ready.
The changing of surnames has long been practiced as a ritual in various cultures:
House of Impossible Beauties by Joseph Cassara — an autobiographical moment in queer culture.
Latin American scenes — the changing of one’s name as a kind of “literarization” of the scene,
an arrival into one’s personal form of fate or life.
Practices and rituals of identity self-determination through name or surname change:
- Taiwanese Indigenous Peoples (Atayal, Bunun, Tsou, etc.)
• Ritual: Changing the clan name
• Meaning: Among Taiwan’s indigenous peoples, surnames were changed not only when “restoring the true name,” but also in response to misfortune or bad luck. Changing the clan name served as a symbolic “reset” of destiny.
Source: “Call Me by My Name – Indigenous Sight”
- India — Tiwa people (Assam, Meghalaya)
• Ritual: Changing the surname when entering a new kin group
• Meaning: Upon adoption, cross-clan marriage, or intentional renunciation of one’s lineage, a person may take a new house-name (surname), symbolizing a transition into a different kinship and spiritual system. This is accompanied by initiation rituals, offerings to ancestral spirits, and recognition of a new identity.
Such an act is seen as a second birth, enabling one to move beyond former belonging.
Source: Dipali Teronpi, Ambilineal Descent among the Hill Tiwas, Journal of Tribal Studies, 2011
- Contemporary Practices
• Ritual: Chosen family naming
• Meaning: Individuals (not only within the LGBTQ+ community) may adopt a surname that reflects personal transformation — for example, the surname of a mentor, a manifesto-word, or a fictional ancestral name representing an inner family, a value, or a chosen belonging.
This is often observed in performance art, neoshamanism, and post-family choice communities.
Examples: Marina Abramović took her mother’s surname, rejecting her partisan father; writer bell hooks used her grandmother’s surname as a statement.
Trzecia praca — kontynuacja i odpowiedź na drugą.
Zmiana nazwiska jako zmiana brzmienia — wpleciona jak zakodowana mantra.
Zmiana nazwiska jako przecięcie nici rodowej, biologicznej władzy.
Nie zmieniłam nazwiska od razu,
ale była to świadoma decyzja, nie związana z normami społecznymi,
raczej forma osobistej transformacji, tworzenia nowej tożsamości,
wyboru przynależności do jakości, do których dążyłam.
Stało się to czymś w rodzaju rytuału inicjacyjnego.
Teraz podchodzę do tablicy.
Transformacja dokonała się
dzięki wyborowi nowego systemu ochrony.
Teraz jestem gotowa.
Zmiana nazwiska od dawna jest praktykowana jako rytuał w różnych kulturach:
House of Impossible Beauties Josepha Cassary — autobiograficzna scena w kulturze queer.
Latynoamerykańskie sceny — zmiana imienia jako „utworowienie” sceny,
dojście do swojej osobistej formy losu lub życia.
Praktyki i rytuały samookreślenia tożsamości poprzez zmianę nazwiska lub imienia:
- Rdzenni mieszkańcy Tajwanu (Atayal, Bunun, Tsou i in.)
• Rytuał: Zmiana nazwiska klanowego
• Znaczenie: Wśród rdzennych ludów Tajwanu nazwisko mogło zostać zmienione nie tylko przy „przywracaniu prawdziwego imienia”, ale także w przypadku spadku szczęścia lub nieszczęścia. Zmiana nazwiska klanowego traktowana była jako symboliczny „reset” losu.
Źródło: „Call Me by My Name – Indigenous Sight”
- Indie — lud Tiwa (Asam, Meghalaya)
• Rytuał: Zmiana nazwiska przy wejściu do nowego rodu
• Znaczenie: W przypadku adopcji, małżeństw między rodami lub świadomego odrzucenia swojej linii rodowej, osoba może przyjąć nowe house-name (nazwisko), symbolizujące przejście do innego systemu rodowego i duchowego. Towarzyszą temu rytuały inicjacyjne, ofiary dla duchów przodków i uznanie nowej tożsamości.
Taki akt postrzegany jest jako drugie narodziny, umożliwiające przekroczenie dawnych granic przynależności.
Źródło: Dipali Teronpi, Ambilineal Descent among the Hill Tiwas, Journal of Tribal Studies, 2011
- Współczesne praktyki
• Rytuał: Nadanie nazwiska wybranej rodziny
• Znaczenie: Osoby (nie tylko ze społeczności LGBTQ+) mogą przyjąć nazwisko odzwierciedlające osobistą transformację — na przykład nazwisko nauczyciela, słowo-manifest lub fikcyjne nazwisko rodowe wyrażające wewnętrzną rodzinę, wartość lub wybraną przynależność.
Obserwuje się to często w sztuce performansu, neoszamaniźmie i wspólnotach postrodzinnego wyboru.
Przykłady: Marina Abramović przyjęła nazwisko matki, odrzucając ojca-partyzanta; pisarka bell hooks używała nazwiska babci jako deklaracji.
Трэцяя праца — працяг і адказ на другую.
Змена прозвішча як змена фанетычнага гучання, ушытага як закодаваная мантра.
Змена прозвішча як пераразанне радавой ніткі, біялагічнай улады.
Я не адразу змяніла прозвішча,
але гэта было ўсвядомленае рашэнне, зусім не звязанае з нормамі,
хутчэй — форма маёй асабістай трансфармацыі, стварэнне новай ідэнтычнасці,
выбар прыналежнасці да якасцей, да якіх я ішла.
Гэта стала нечым падобным да ініцыяцыйнага рытуалу.
Зараз я выходжу да дошкі.
Трансфармацыя адбылася
дзякуючы выбару новай сістэмы абароны.
Зараз я гатовая.
Змена прозвішчаў даўно практыкуецца як рытуал у розных культурах:
House of Impossible Beauties Джозэфа Касары — аўтабіяграфічная сцэна ў квір-культуры.
Лацінаамерыканскія сцэны — змена імя як «літаратурызацыя» сцэны, прыйсце да ўласнай формы лёсу або жыцця.
Практыкі і рытуалы самавызначэння ідэнтычнасці праз змену прозвішча або імя:
- Абаргенныя народы Тайваня (Atayal, Bunun, Tsou і інш.)
• Рытуал: Змена назвы клану
• Сэнс: Сярод абаргенных народаў Тайваня прозвішча магло змяняцца не толькі пры “вяртанні сапраўднага імя”, але і ў выпадку няшчасця ці страты поспеху. Змена кланавага імя разумелася як сімвалічны “перазапуск” лёсу.
Крыніца: “Call Me by My Name – Indigenous Sight”
- Індыя — народ Tiwa (Асам, Мегхалая)
• Рытуал: Змена прозвішча пры далучэнні да новага роду
• Сэнс: Пры ўсынаўленні, перакрыжаваных шлюбах або свядомай адмове ад сваёй родавой лініі чалавек мог прыняць новае прозвішча (house-name), якое сімвалізавала пераход у іншую родавую і духоўную сістэму. Гэта суправаджалася рытуаламі прыняцця, ахвярапрынашэннямі духам продкаў і прызнаннем новай ідэнтычнасці.
Такі акт успрымаўся як другое нараджэнне і дазваляў выйсці за межы былой прыналежнасці.
Крыніца: Dipali Teronpi, Ambilineal Descent among the Hill Tiwas, Journal of Tribal Studies, 2011
- Сучасныя практыкі
• Рытуал: Прыняцце прозвішча выбранай сям’і
• Сэнс: Людзі (у тым ліку па-за ЛГБТ+ супольнасцю) могуць прыняць прозвішча, якое адлюстроўвае асабістую трансфармацыю: напрыклад, прозвішча настаўніка, слова-манифест або выдуманае родавое імя, якое абазначае ўнутраную сям’ю, каштоўнасць або прыналежнасць.
Такія практыкі часта сустракаюцца ў перформанс-мастацтве, неашаманізме і супольнасцях паслясямейнага выбару.
Прыклады: Марына Абрамовіч узяла прозвішча маці, адмовіўшыся ад бацькі-партызана; пісьменніца bell hooks карысталася прозвішчам бабулі як жэстам-заявай.